English
My guestbook (3772) Sign guestbook
:sun: 
قانون مواظب باشید چیزی را که دوست دارید ، بدست آورید
وگرنه مجبور خواهید شد چیزی را که بدست آورده اید دوست بدارید!
چرا که ساقه شکستن قانون طوفان است...
وگرنه مجبور خواهید شد چیزی را که بدست آورده اید دوست بدارید!
چرا که ساقه شکستن قانون طوفان است...
نامه ای به خدا نگو که نمی دانی ،
دلم از این صراحت خاکستری می گیرد.
یادت باشد ، همیشه این تویی که حتی مشتی خاک
از زمین ترانه هایت را هم از دست های بی کسی من دریغ می کنی،
همیشه این تویی که دعوت دل ناماندگار مرا به بهانه باران هایی که باریدند و نباریدند رد می کنی و همیشه این منم که در درگاه گریه هایم می ایستم و به انتظار گردی از حضور تو دانه های تسبیح را می شمرم.
نگو که نمی دانی...
نگو که نمی دانی این همان تسبیحی است که آن روز غروب بر گردن دلتنگی هایم انداختی و گفتی دانه های آبی اش به هنگام شمردن روزهای فاصله هرگز تمام نمی شوند!
ببین،دندان های دوری تا آخر سیب دیدار را جویده است و من به هوای بار و بری از خاطره ها دانه اش را درباغچه آرزوها کنار بابونه هایی که بوی باران می دهند ،کاشته ام تا روزی کبوتر نگاهت بر شاخه دیدارش بنشیند.
خدایا ،نگو نگاهم نمی کنی...
undefined undefined undefined 
پاشنه کفشهایم
از مسیر کند آجرهای پیر
تا جاده پنبه ای خیالم
جا پای نارنج های تو خالی را
تیک می زنم
لحظه ای مکث می کنم...
امروز ۱۰۰ ثانیه در ترافیک عاشق بودم
از آن عشق هایی که...
بوی عصر خواب آلوده شیراز را می دهد
و قاصدکهایی را که از بازار می آمدند
به پاکت خریدم سنجاق کردم..
اینجا همه چیز اصل اصل است..
قلبهای برنز ...کیف های بی تفاوت ....کفش های
سرگردان..... و ذوق هایی که زیستن را
گوشه درماندگی رنگ می کنند...!
چار گوشه شهر جیر جیرک بود و یاس..
من از کجا خواهم رست..؟
اینجا آدمها به قلم خوردگی عادت دارند...!
فانوس دریایی من بوی گرسنگی میدهد..
شهر شاه ماهی ها کجاست ؟
آفتاب را به قبای چند سالگی ام دوخته اند؟
اینجا تماشا خانه رنگهاست
که صبح انتزاعی اش را از درودی تا دردی نشانه میگیرند ....!
و تنوره مهتاب
حوض چشم هیچ مادری را سیراب نمی کند....
..اما ....شاید امشب کهکشان رام شود..! اگر..
شب تابهای فسفری را به پاشنه کفشهایم میخ
کنم.........
از مسیر کند آجرهای پیر
تا جاده پنبه ای خیالم
جا پای نارنج های تو خالی را
تیک می زنم
لحظه ای مکث می کنم...
امروز ۱۰۰ ثانیه در ترافیک عاشق بودم
از آن عشق هایی که...
بوی عصر خواب آلوده شیراز را می دهد
و قاصدکهایی را که از بازار می آمدند
به پاکت خریدم سنجاق کردم..
اینجا همه چیز اصل اصل است..
قلبهای برنز ...کیف های بی تفاوت ....کفش های
سرگردان..... و ذوق هایی که زیستن را
گوشه درماندگی رنگ می کنند...!
چار گوشه شهر جیر جیرک بود و یاس..
من از کجا خواهم رست..؟
اینجا آدمها به قلم خوردگی عادت دارند...!
فانوس دریایی من بوی گرسنگی میدهد..
شهر شاه ماهی ها کجاست ؟
آفتاب را به قبای چند سالگی ام دوخته اند؟
اینجا تماشا خانه رنگهاست
که صبح انتزاعی اش را از درودی تا دردی نشانه میگیرند ....!
و تنوره مهتاب
حوض چشم هیچ مادری را سیراب نمی کند....
..اما ....شاید امشب کهکشان رام شود..! اگر..
شب تابهای فسفری را به پاشنه کفشهایم میخ
کنم.........
.jpg){kind=avatar}
.jpg){kind=avatar}
.jpg)
:note: 
♥ آرزو دارم بهاران مال تو شاخه های یاس خندان مال تو ساده بودن های باران مال تو آن خداوندی که دنیا آفرید، تا ابد همراه و پشتیبان تو... ♥
:):)thanx sweety:):):)
Contact Us |
Blog |
Translation |
Terms of Use |
Privacy Policy
沪ICP备06061508号
Copyright © 2006 OwnSkin.com
沪ICP备06061508号
Copyright © 2006 OwnSkin.com
