هر رهگذری محرم اسرار نگردد،صحرای نمکزار چمن زار نگردد.هرجا که رسیدی مکش طرح رفاقت،هرکس که به تو یار وفادارنگردد

از زندگانيم گله دارد جوانيم
شرمنده ى جوانى از اين زندگانيم

دارم هواى صحبت ياران رفته را
يارى كن اى اجل كه به ياران رسانيم

پرواى پنج روز جهان كى كنم كه عشق
داده نويد زندگى جاودانيم

چون يوسفم به چاه بيابان غم اسير
وز دور مژده ى جرس كاروانيم

گوش زمين به ناله ى من نيست آشنا
من طاير شكسته پر آسمانيم

گيرم كه آب و دانه دريغم نداشتند
چون ميكنند با غم بى همزبانيم
اى لاله ى بهار جوانى كه شد خزان
از داغ ماتم تو بهار جوانيم

گفتى كه آتشم بنشاني، ولى چه سود
برخاستى كه بر سر آتش نشانيم

شمعم گريست زار به بالين كه شهريار
من نيز چون تو همدم سوز نهانيم

*شاعر:محمد حسین بهجت تبریزی(شهریار)
:sun: :sun: :note: :note: :heart: :heart: :heart: :heart: :) :)

to age baz koni panjareyi samte delat mitavan goft ke man chelcheleye lale toam mele yek poupake sarm zade dar baresh barf sakht mohtaj be garmaye toam

to mesle oun gole sorkhi ke gozashtam laye daftar mesle taghdir mesle ghesmat mesle almasi ke hichki vase oun nazashte ghimat :heart: :heart:

کودکی، دخترکی ، موقع خواب

سخت پاپیچ پدر بود و از او می پرسید:

زندگی چیست؟

پدرش از سر بی صبری گفت:

زندگی یعنی :عشق

دخترک با سر پر شوری گفت:

عشق را معنی کن!

پدرش داد جواب:


بوسه ی گرم تو بر گونه ی من

دخترک خنده برآورد ز شوق

گونه های پدرش را بوسید

زان سپس گفت:

پدر ... عشق اگر بوسه بود...


بوسه هایم همه تقدیم تو باد !




:note: :note: :note: :note: :sun: :sun: :sun: :heart: :heart: :heart: :heart: :smile: :smile: :smile: :smile: :) :) :) :)

ام حسین
شریعتی درباره امام حسین (ع)





"... و حسین، وارث آدم، که به بنی‌آدم زیستن داد، و وارث پیامبران بزرگ، که به انسان، "چگونه باید زیست" را آموختند، اکنون آماده است تا، در این روزگار، به فرزندان آدم، "چگونه باید مرد" را بیاموزد!..."


مجموعه آثار ۱۹ / حسین وارث آدم / ص ۱۷۱




"... مردی از خانه‌ی فاطمه بیرون آمده است، تنها و بیکس، با دست‌های خالی، یک تنه بر روزگار وحشت و ظلمت و آهن یورش برده است. جز "مرگ" سلاحی ندارد! اما او ، فرزند خانواده‌ای است که "هنر خوب مردن" را، در مکتب حیات، خوب آموخته است..."


مجموعه آثار ۱۹ / حسین وارث آدم / ص ۱۷۰




ای زینب! ای زبان علی در کام! ای رسالت حسین بر دوش!..... مگو که بر شما چه گذشت ؟ مگو که در آن صحرای سرخ چه دیدی ؟ مگو که جنایت در آنجا تا به کجا رسید ؟.....آری ای پیامبر انقلاب حسین! ما می دانیم. ما همه را شنیده ایم ....... اما بگو ای خواهر! بگو که ما چه کنیم ؟لحظه ای بنگر که ما چه می کشیم ؟ دمی به ما گوش کن تا مصایب خویش را با تو بازگوییم .

نجوای دردمندانه دکتر شریعتی با “پیام”بر کربلا(سخنرانی‌)



این دنیا عجیبه،تا مریض نشی برات گل نمیارن،تا گریه



نکنی نوازشت نمیکنن،تا فریاد نکشی به طرفت بر نمیگردن



تا نمیری نمی بخشنت!!

......................................................................



زندگی کوتاهتر از آن است که به خصومت بگذرد و قلبها



گرامیتر از آنند که بشکنند.فردا خورشید طلوع خواهد کرد



حتی اگر ما نباشیم...

.......................................................................



سنگینی باری که خدا به دوش ما می گذارد آنقدر نیست



که کمرمان را خرد کند بلکه آنقدر است که ما را برای دعا



به زانو در آورد.

.......................................................................



زندگی هنر نقاشی کردن است بدون استفاده از پاک کن



جوری زندگی کن که اگر به گذشته برگشتی نیازی به



پاک کن نداشته باشی.

.......................................................................



عیوب دیگران را نباید با انگشت کثیف نشان داد

از یکی شدن بود و بس



از رفتن تا آخر خوندن و با همدیگه رسیدن بود و بس



حرف دلهامونو

(an yare aziz ke bi ghararash budam...asayeshe ruz va ruzegarash budam...emruz bebin che mikonad ba dele man...bichare manam ke bighararash budam

)ﺳﻴﻨﻪ ﻣﺎﻻﻣﺎﻝ ﺩﺭﺩ ﺍﺳﺖ ﺍﯼ ﺩﺭﻳﻐﺎﻣﺮﻫﻤﯽ* ﺩﻝ ﺯ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﺁﻣﺪﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻫﻤﺪﻣﯽ* ﭼﺸﻢ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯﺳﭙﻬﺮ ﺗﻴﺰﺭﻭ* ﺳﺎﻗﻴﺎ ﺟﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﻩ ﺗﺎﺑﻴﺎﺳﺎﻳﻢ ﺩﻣﯽ* ﺯﻳﺮﮐﯽ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝﺑﻴﻦ ﺧﻨﺪﻳﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ* ﺻﻌﺐ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻮﺍﻟﻌﺠﺐﮐﺎﺭﯼ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﻋﺎﻟﻤﯽ* ﺳﻮﺧﺘﻢ ﺩﺭ ﭼﺎﻩﺻﺒﺮ ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﺁﻥ ﺷﻤﻊ ﭼﮕﻞ* ﺷﺎﻩ ﺗﺮﮐﺎﻥﻓﺎﺭﻍ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﻣﺎ ﮐﻮ ﺭﺳﺘﻤﯽ* ﺩﺭﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻘﺒﺎﺯﯼ ﺍﻣﻦ ﻭ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺑﻼﺳﺖ*ﺭﻳﺶ ﺑﺎﺩ ﺁﻥ ﺩﻝ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺩ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪﻣﺮﻫﻤﯽ* ﺍﻫﻞ ﮐﺎﻡ ﻭ ﻧﺎﺯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻮﯼ ﺭﻧﺪﯼﺭﺍﻩ ﻧﻴﺴﺖ* ﺭﻩ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻮﺯﯼ ﻧﻪﺧﺎﻣﯽ* ﺑﯽﻏﻤﯽ ﺁﺩﻣﯽ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺧﺎﮐﯽﻧﻤﯽﺁﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻋﺎﻟﻤﯽ* ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺒﺎﻳﺪ ﺳﺎﺧﺖﻭ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺁﺩﻣﯽ* ﺧﻴﺰ ﺗﺎ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﺗﺮﮎﺳﻤﺮﻗﻨﺪﯼ ﺩﻫﻴﻢ* ﮐﺰ ﻧﺴﻴﻤﺶ ﺑﻮﯼ ﺟﻮﯼﻣﻮﻟﻴﺎﻥ ﺁﻳﺪ ﻫﻤﯽ *ﮔﺮﻳﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﭼﻪ ﺳﻨﺠﺪﭘﻴﺶ ﺍﺳﺘﻐﻨﺎﯼ ﻋﺸﻖ* ﮐﺎﻧﺪﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪﻫﻔﺖ ﺩﺭﻳﺎ ﺷﺒﻨﻤﯽ

Image Hosting at ImageHousing.com!
Google Themes
Quotes and Sayings
Names and Meanings

ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺯﺍﯾﻨﺪﻩ ﯼ ﺍﺷﮏﮔﻮﻧﻪ ﺍﻡ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﻭﺩ ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻫﻤﭽﻮﺣﺒﺎﺑﯽ ﺑﺮ ﺁﺏ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺭﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﺪﻡﺍﺯ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﺒﻮﺩ

--------ﺑﺨﻮﺍﻥ ﺩﻋﺎﯼ ﻓﺮﺝ ﺭﺍ ﺩﻋﺎ ﺍﺛﺮﺩﺍﺭﺩﺩﻋﺎ ﮐﺒﻮﺗﺮ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻝ ﻭﭘﺮﺩﺍﺭﺩﺑﺨﻮﺍﻥ ﺩﻋﺎﯼ ﻓﺮﺝ ﺭﺍ ﻭﻋﺎﻓﯿﺖﺑﻄﻠﺐﮐﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺑﺴﯽ ﻓﺘﻨﻪ ﺯﯾﺮ ﺳﺮﺩﺍﺭﺩﺑﺨﻮﺍﻥ ﺩﻋﺎﯼ ﻓﺮﺝ ﺭﺍ ﮐﻪ ﯾﻮﺳﻒﺯﻫﺮﺍﺯﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﯼ ﻏﯿﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻈﺮﺩﺍﺭﺩﺑﺨﻮﺍﻥﺩﻋﺎﯼ ﻓﺮﺝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺧﯿﻤﻪﯼ ﺳﺒﺰﮐﻪ ﺍﺧﺮﯾﻦﮔﻞ ﺳﺮﺥ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﺒﺮﺩﺍﺭﺩ-------

مرسي بچه هابابت شعرهاي زيبامن كم اينجاسرميزنم وممكن نتونم جواب بدم خلاصه ببخشيد.

ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺎﺑﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺳﻨﺠﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻡ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮﯼ ﺑﻮﺩﺗﻮ ﻫﺴﺘﯽ ﻣﺮﺍ ﭼﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﮐﻨﺎﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺕ ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﮔﺎﻩﺷﺒﯽ ﻫﻤﭙﺎﯼ ﭘﯿﭽﮏ ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻢﺗﻮ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺁﻣﺪﯼ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻭ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﺗﻤﻨﺎﯼﻣﺮﺍ ﺩﯾﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﺷﺒﯽ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺑﺎ ﭘﻮﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢﺩﻝ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺼﻪ ﺍﻡ ﺳﻮﺧﺖﻏﻢ ﺍﻧﮕﯿﺰﺳﺖ ﺗﻮﺷﯿﺪﺍﯾﯿﻢ ﺭﺍﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﯾﺶ ﻓﻬﻤﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﺳﺖﻭﻟﯽ ﺩﻝ ﺭﺍﺑﻪ ﭼﺸﻤﺖ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡﺳﺮ ﺭﺍﻫﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﯽ ﺗﻮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮏﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﺻﺪﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﮊﺭﻓﺎﯼ ﯾﮏ ﯾﺎﺱﺑﻪ ﻟﺤﻦ ﺁﺏ ﻧﻤﻨﮏ ﺑﺎﺭﺍﻥﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺷﻨﯿﺪﯼ ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﯽﻭ ﯾﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﺸﻨﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﻧﺴﯿﻢ ﺍﺯ ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺁﻣﺪﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺖﺗﻮﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﯾﮏ ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﻧﺠﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﻋﺠﺐ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﻏﻤﻨﮑﯽ ﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻦ ﭼﻬﺎ ﮐﺮﺩﺗﻮ ﻫﻢ ﺍﯾﻦ ﺭﻧﺠﺶ ﺧﮑﺴﺘﺮﯼ ﺭﺍﻣﯿﺎﻥ ﯾﺎﺩ ﭘﯿﭽﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﺗﻤﺎﻡ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﺜﻞ ﺑﺎﺭﺍﻥﻓﻀﺎﯼ ﺧﺎﻃﺮﻡ ﺭﺍ ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺩﺍﺩﻭ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﯾﻦ ﺗﻼﻃﻢﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎﺭﯾﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﺩﻟﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺍﺯ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﯾﮏ ﺷﺐﭼﺮﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﯼ ﺩﺭ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺳﺖﻭ ﯾﺎﺩﻡ ﻫﺴﺖ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺯ ﯾﮏ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﮔﻞ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺩﺍﺩﻡﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺷﺐ ﻧﯿﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﯽﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﻦﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﻏﻨﭽﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ?ﺩﻟﻢ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﺷﺐ ﺑﻮ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﯾﺎ ﺳﺖﭘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻃﻠﺴﯽ ﻫﺎﯼ ﻧﮕﺎﻫﺖ

10 ﻧﮑﺘﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ 1- ﺑﻪ ﭼﺸﻤﯽ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻦ ﮐﻪﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﺳﯿﺮﺕ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﺩ... ﺑﻪﺩﻟﯽ ﺩﻝ ﺑﺴﭙﺎﺭ ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ... ﻭﺩﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺸﺖ ﺷﺪﻥ ﺑﻠﺪﺑﺎﺷﺪ... 2 - ﻫﻮﺱ ﺑﺎﺯﺍﻥ ﮐﺴﯽ ﺭﺍﮐﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ... ﺍﻣﺎ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﯾﺒﺎ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ... 3- ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﺭﺑﺴﺘﻪ ﺭﺳﯿﺪﯼ ﻧﺘﺮﺱ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪ ﻧﺸﻮ... ﭼﻮﻥ ﺍﮔﻪ ﻗﺮﺍﺭﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﻧﺸﻮﺩ ﺟﺎﯼ ﺁﻥ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ... 4-ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ، ﻫﺪﯾﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪﺧﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪ، ﻫﺪﯾﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ... ﭘﺲ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮﺑﺎﺵ. .. 5- ﺷﺮﯾﻒ ﺗﺮﯾﻦ ﺩﻝ ﻫﺎ ﺩﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﺁﺯﺍﺭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ... 6- ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﻏﭽﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﻣﯽ ﺭﻭﯾﺪ... 7- ﻭﻗﺘﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽﺑﺮﺍﯾﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺷﺪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭ ﮐﻪ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺁﺭﺍﻡ،ﻧﺎﺧﺪﺍﯼ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺳﺎﺯﺩ. .. 8- ﻫﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﯼﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺍﯼ، ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﯾﺒﺎﺋﯽ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ... 9-ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ. .. 10- ﻧﮕﻮ: ﺷﺐ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ: .. . ﺑﮕﻮﺻﺒﺢ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ

ﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺍﻣﺸﺐ ﭼﻪ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ ﺷﺪﻡﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻮ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺷﺪﻡﺍﻣﺸﺐ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺨﻮﺩﻡ ﺑﻨﮕﺮ ﻣﺮﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﮐﻦ ﻣﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﯿﺪﺯﻣﺎﻥ ﺭﺳﺘﻪ ﻣﻨﻢ ﺷﯿﺸﻪ ﯼ ﺗﺰﻭﯾﺮ ﺑﺸﮑﺴﺘﻪﻣﻨﻢ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻫﺮ ﺫﺭﻩ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﻢ ﺷﺪﻩﺭﻫﻨﻤﺎﯼ ﺟﺎﻥ ﺣﯿﺮﺍﻧﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺍﯾﻦﺟﺴﻢ ﺗﻨﮓ ﺁﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﯾﮏ ﻧﻈﺮ ﮐﻦ ﺁﺏ ﻭ ﺭﻧﮓﺁﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺁﺑﻢ ﺑﺪﻩ ﺩﺭﻣﯿﺎﻥﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺟﺎﯾﻢ ﺑﺪﻩ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﯾﺎ ﻫﻮ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪﻡ ﺧﻼﯾﻖ ﺩﺭ ﮐﻤﻨﺪ ﺩﺭ ﮐﻤﻨﺪ ﻋﺸﻖ ﺗﻮﺍﯾﻦ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﺯﻝ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﻣﻦﮔﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺍﺳﺖ ﮔﺮ ﺗﻮﻓﻘﺮﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﻋﯿﻦ ﻏﻨﺎﺳﺖ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﻭﺝﻃﻮﻓﺎﻧﻢ ﺩﻫﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﺨﺸﯽ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺁﺭﺍﻣﻢﺩﻫﯽ ﮔﺮ ﺍﺳﯿﺮ ﻭ ﺑﻨﺪ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﻢ ﮐﻨﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﯼﻋﺸﻖ ﺁﺯﺍﺩﻡ ﮐﻨﯽ ﻣﺤﻀﺮ ﺗﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﺎﮎﺻﻔﺎﺳﺖ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻭﻓﺎﺳﺖﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﺑﻨﺪ ﻋﺸﻘﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺁﺯﺍﺩﻡ ﻣﮑﻦ ﮔﺮﺧﺮﺍﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﯾﻦ ﭘﺲ ﻫﺮﮔﺰ ﺁﺑﺎﺩﻡ ﻣﮑﻦ ﻣﻦﭼﻪ ﮔﻮﯾﻢ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﯿﺒﺨﺸﯽ ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﻣﻦ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯽ ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻏﺰﻝﺩﺍﺋﻢ ﺛﻨﺎ ﺧﻮﺍﻥ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ ﻣﺸﺘﺎﻕ ﻭﻣﻬﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ

ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻣﻨﯽﮔﻔﺘﺎ ﺗﻮ ﻓﺮﻫﺎﺩﯼ ﻣﮕﺮ؟ﮔﻔﺘﻢ ﺧﺮﺍﺑﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡﮔﻔﺘﺎ ﺗﻮ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﻣﮕﺮ؟ﮔﻔﺘﻢ ﻧﺪﺍﺩﯼ ﺩﻝ ﺑﻪ ﻣﻦﮔﻔﺘﺎ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺩﯼ ﻣﮕﺮ؟ﮔﻔﺘﻢ ﺯ ﮐﻮﯾﺖ ﻣﯽ ﺭﻭﻡﮔﻔﺘﺎ ﺗﻮ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻣﮕﺮ؟ﮔﻔﺘﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻢ ﻧﮑﻦﮔﻔﺘﺎ ﺗﻮ ﺩﺭ ﯾﺎﺩﯼ ﻣﮕﺮ؟

ﺷﺒﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽﻏﻢﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺩﺍﺭﻡﺯ ﻓﺮﺍﻕ ﺳﯿﻨﻪ ﺳﻮﺯﺕ ﻏﻢ ﺳﯿﻨﻪﺳﻮﺯ ﺩﺍﺭﻡﮔﻞ ﻣﻦ ﻗﺴﻢ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﻧﻪ ﺷﺐ ﻭﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﺩﺍﺭﻡﺑﻪ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﻟﻄﯿﻔﺖ ﺑﻪ ﺩﻭ ﭼﺸﻢﺍﺷﮏ ﺭﯾﺰﻡﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﻫﺎ ﺯ ﺑﻼ ﻧﻤﯽﮔﺮﯾﺰﻡﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﯼ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﻦ ﮔﻞ ﻣﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪﻣﻦﮐﻪ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ﻏﻢ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪﻣﻦﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﺮﻡ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﻏﻢ ﺑﯽﺷﻤﺎﺭ ﺩﺍﺭﻡﺗﻮ ﺑﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻏﻢ ﺗﻮ ﻏﻢ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺩﺍﺭﻡ

ﺗﻬﻤﺖ ﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﺭﺍ ﺩﺷﻤﻦ ﺳﻔﺎﺭﺵﻣﯿﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻣﯿﺴﺎﺯﺩ ﻭ ﻋﻮﺍﻡﻓﺮﯾﺐ ﭘﺨﺶ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻭ ﻋﺎﻣﯽ ﺁﻥ ﺭﺍﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﺩ.ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﮐﺘﺮﻋﻠﯽﺷﺮﯾﻌﺘﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ:ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻥﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﯿﻢ؟ﺩﮐﺘﺮﺷﺮﯾﻌﺘﯽ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺖ:ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺑﺪﻭﺯﯾﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﻦ ﺯﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻨﯿﺪ.ﻓﮑﺮ ﺯﻥ ﺭﺍﺍﺻﻼﺡ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺑﺮﺍﺯﻧﺪﻩﺍﻭﺳﺖ.ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ،ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺗﺮﺩﯾﺪ.ﯾﮏ ﻧﻮﺳﺎﻥ ﺩﺍﺋﻤﯽ.ﻫﺮﮐﺴﯽ ﯾﮏﺳﺮﺍﺳﯿﻤﮕﯽ ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻒ ﺍﺳﺖ.ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﻣﻦﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﻮﺩ،ﭼﯿﺰﯼ ﯾﺎﺩ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ

ﻫﻤﻪ ﻣﯿﭙﺮﺳﻨﺪ//ﭼﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﺯﻣﺰﻣﻪﻣﺒﻬﻢ ﺁﺏ//ﭼﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﻫﻤﻬﻤﻪ ﺩﻟﮑﺶﺑﺮﮒ//ﭼﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﯼ ﺁﻥ ﺍﺑﺮ ﺳﭙﯿﺪ//ﺭﻭﯼﺍﯾﻦ ﺁﺑﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻠﻨﺪ//ﮐﻪ ﺗﺮﺍ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪﺑﻪ ﮊﺭﻓﺎﯼ ﺧﯿﺎﻝ//ﭼﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺒﻮﺗﺮﻫﺎ//ﭼﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﯽﺣﺎﺻﻞ ﻣﻮﺝ//ﭼﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﺧﻨﺪﻩ ﺟﺎﻡ//ﮐﻪ ﺗﻮﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ//ﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﯽﻧﮕﺮﯼ//ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﺑﺮ//ﻧﻪ ﺑﻪ ﺁﺏ//ﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﮒ//ﻣﻪﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﺑﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻠﻨﺪ//ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﻠﻮﺕﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺒﻮﺗﺮﻫﺎ//ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﺗﺶﺳﻮﺯﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻟﻐﺰﯾﺪﻩ ﺑﻪ ﺟﺎﻡ//ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦﺟﻤﻠﻪ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﻢ//ﻣﻦ ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺭﺍﻫﻨﮕﺎﻡ ﺳﺤﺮ//ﺭﻗﺺ ﻋﻄﺮ ﮔﻞ ﯾﺦ ﺭﺍ ﺑﺎﺑﺎﺩ//ﻧﻔﺲ ﭘﺎﮎ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﮐﻮﻩ//ﺻﺤﺒﺖ ﭼﻠﭽﻠﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﺒﺢ//ﺏﻏﺾﭘﺎﯾﻨﺪﻩ ﻫﺴﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻨﺪﻡ ﺯﺍﺭ//ﮔﺮﺩﺵ ﺭﻧﮓﻭ ﻃﺮﺍﻭﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﮔﻞ//ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻣﯿﺸﻨﻮﻡ//ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ//ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﻧﻤﯽﺍﻧﺪﯾﺸﻢ//ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﻢ//ﺍﯼ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﻫﻤﻪﺧﻮﺑﯽ//ﺗﮏ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﻢ//ﻫﻤﻪﻭﻗﺖ//ﻫﻤﻪ ﺟﺎ//ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻢﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺎﻧﺪﯾﺸﻢ//ﺗﻮ ﺑﺪﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺑﺪﺍﻥ//ﺗﻮ ﺑﯿﺎ//ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ//ﺟﺎﯼ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺷﺒﻬﺎ ﺗﻮ ﺑﺘﺎﺏ//ﭘﺎﺳﺦ ﭼﻠﭽﻠﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﮕﻮ//ﻗﺼﻪ ﺍﺑﺮ ﻫﻮﺍﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﺨﻮﺍﻥ//ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺑﻤﺎﻥ//ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻏﺮ ﻫﺴﺘﯽ ﺗﻮ ﺑﺠﻮﺵ//ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﺍﺯ ﺟﺮﻋﻪ ﺟﺎﻧﻢﺑﺎﻗﯽﺍﺳﺖ//ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺟﺮﻋﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﻡ ﺗﻬﯽ ﺭﺍﺗﻮﺑﻨﻮﺵ

ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ!ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻣﺸﯽ ﺩﻩ ﺗﺎﺑﭙﺬﯾﺮﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮﺩﻫﻢ،ﺩﻟﯿﺮﯼ ﺩﻩ ﺗﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﻫﻢ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﻫﻢﻭ ﺑﯿﻨﺸﯽ ﺩﻩ ﺗﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺭﺍﺑﻔﻬﻤﻢﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍﻣﺮﺍ ﻓﻬﻤﯽ ﺩﻩ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﻧﯿﺎ ﻭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺁﻥﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﯿﻞ ﻣﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ!ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺗﻨﻔﺮﻫﺴﺖ ﺑﺬﺭ ﻋﺸﻖ ﺑﮑﺎﺭﻡﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺁﺯﺍﺩﮔﯽ ﻫﺴﺖ ﺑﺒﺨﺸﺎﯾﻢ ﻭﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﻏﻢ ﻫﺴﺖ ﺷﺎﺩﯼ ﻧﺜﺎﺭ ﮐﻨﻢﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍﻗﺪﺭﺕ ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻄﺎ ﮐﻦﺧﺪﺍﯾﺎ!ﺧﻄﺎﯼ ﻣﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻗﻄﻊﺍﻣﯿﺪﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺒﺨﺸﺎ ﻭﻣﺮﺍﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻦ....ﺧﺪﺍﯾﺎ!ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﺁﮔﺎﻩ ﻭﺭﺍﺿﯽ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍﮐﻮﭼﮑﯽ ﭼﯿﺰ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺭﺍﺑﺮﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪﺧﺪﺍﯾﺎ!ﻣﺪﺩﯼ ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﯿﻢ ﺩﻝ ﯾﻪ ﺁﺩﻡﻧﺒﺎﺷﻪ